ارزیابی همبستگی سبزشدن گل راعی با جوانه‌زنی و فعالیت آنزیم آلفاآمیلاز تحت تیمارهای افزایش کارآیی بذر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شهر کرد

10.22124/jms.2019.3586

چکیده

گل راعی به دلیل دارا بودن بذور ریز و کم کیفیت به طور معمول استقرار مطلوبی در شرایط مزرعه نشان نمی‌دهد. در مطالعه حاضر تیمارهای مختلف افزایش کارآیی بر بذرهای گل راعی اعمال و رابطه سبز­شدن آن با جوانه‌زنی و فعالیت آلفاآمیلاز مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول اسموپرایمینگ بذر با پلی‌اتیلن‌گلایکول 6000 در پنج سطح (صفر، 3-، 6-، 9- و 12- بار) و فاکتور دوم استفاده از هورمون جیبرلین در چهار سطح (صفر، 500، 1000 و 1500 میلی‌گرم بر لیتر) بود. تجزیه واریانس نشان داد پلی‌اتیلن‌گلایکول، جیبرلین و اثرمتقابل آن‌ها به طور معنی‌داری بر شاخص‌های جوانه‌زنی و سبزشدن گل راعی اثر گذاشتند. کاربرد متوالی پلی‌اتیلن‌گلایکول و جیبرلین نسبت به شاهد و نیز نسبت به کاربرد جداگانه آن‌ها اثرات مطلوبی بر جوانه‌زنی، سبزشدن، بنیه بذر و فعالیت آنزیم آلفاآمیلاز داشت. تیمار 1000 میلی‌گرم بر لیتر هورمون جیبرلین در سطح اسمزی 12- بار بالاترین میزان جوانه‌زنی (5/91 درصد)، سبزشدن (5/80 درصد)، بنیه بذر (08/32) و فعالیت آلفاآمیلاز (21/25 درصد تجزیه نشاسته) را به خود اختصاص داد. درحالیکه تیمار شاهد در تمام صفات اندازه‌گیری شده پایین‌ترین کارایی را داشت. نتایج نشان داد همبستگی مثبت و معنی‌داری بین سبزشدن گیاهچه گل راعی با جوانه‌زنی (**89/0=r)، شاخص بنیه بذر (**95/0=r) و فعالیت آنزیم آلفاآمیلاز (**92/0=r) وجود داشت. بر اساس نتایج به نظر می‌رسد که کاربرد تکنیک پرایمینگ از طریق افزایش جوانه‌زنی، بنیه بذر و فعالیت آنزیم آلفاآمیلاز باعث بهبود استقرار گل راعی می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation the emergence correlation of Hypericum perforatum L. with germination and amylase enzyme activity under different seed treatments

نویسندگان [English]

  • MohammadReza Nemati Khoei
  • Ali Abbasi Sooraki
  • Seif allah Fallah
University of Shahre Kord
چکیده [English]

Because of small and low quality seeds, St Johns wort (Hypericum perforatum L.) have not favorable establishment in the field. In these study effects of different seed enhancement treatments were applied on the seeds and relationship of emergence with germination characteristics and amylase activity were evaluated. A factorial experiment was conducted in randomized ccompletely design with four replications. Osmopriming with Polyethylene glycol 6000 in five levels (0, -3, -6, -9 and -12 bar) were conducted as first factor and application of Gibberellic acid at four concentration (0, 500, 1000 and 1500 ppm) as second factor. Analysis of variance showed that polyethylene glycol, gibberellin and their interaction had significant effects on germination and emergence of St Johns wort seeds. Continuous application of PEG and GA had most favorable effect on germination, emergence, vigor and Amylase activity compared to the control and separate application of them. Concentration of 1000 ppm of gibberellin in -12 bar of osmotic potential caused to highest germination (91.5 %), emergence (80.5 %), seed vigor (32.08) and amylase activity (25.21 starch breakage percentage). While the control showed lowest performance in all measured traits. Correlation analysis showed a positive and significant correlation between seedling emergence of and germination percentage (r=0.89**), seed vigor (r=0.95**) and amylase activity (r=0.92**) of St Johns wort seeds. Based on the results, it is seems that application of priming techniques improve establishment of St Johns wort seeds via increasing germination, seed vigor and amylase activity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Hypericum perforatum L
  • Priming
  • Germination
  • emergence
  • α amylase