دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 Effect of Trichoderma and Aspergillus fungi biopriming on increasing tolerance threshold of zinc uptake in wheat تأثیر پیش‌تیمار زیستی قارچ‌های تریکودرما و آسپرژیلوس در افزایش آستانه تحمل جذب روی در گیاه گندم 1 18 6159 10.22124/jms.2022.6159 FA مریم جنابیان دانش‌آموخته دکتری،گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست‏فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری فاطمه تقوی قاسمخیلی دانش‌آموخته دکتری، گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست‏فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری همت‌اله پیردشتی استاد گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست‏فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری محمدعلی تاجیک قنبری دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری سید‌مصطفی عمادی دانشیار گروه خاکشناسی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری یاسر یعقوبیان استادیار گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست‏فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری Journal Article 2021 09 22 In order to investigate the effect of biopriming of wheat seeds with Trichoderma and Aspergillusalong with ZnSo4 on improving germination indices and the tolerance threshold of wheat to zinc a factorial experiment was done based on a completely randomized design with three replications. Experimental treatments included six levels of zinc (0, 0.6, 6, 60, 300 and 600 mg/L) and four fungal treatments (no inoculation, inoculation with Trichoderma harzianum, Trichoderma longibrachiatum and Aspergillus niger). Nonetheless, based on the results, the coexistence of wheat seedlings with Trichoderma fungi especially Aspergillus fungi reduced the lipid peroxidation of the membrane in all application levels of zinc. Also, based on the results, the highest proline content was observed in the highest level of zinc in inoculated wheat seedlings by T. harzianum (fourfold increase as compared to the uninoculated control) and in other levels of zinc in seedlings inoculated with A. niger. However, the results showed a negative relationship between malondialdehyde (MDA) content and superoxide dismutase (SOD) activity and growth indices of wheat seedlings. There was also a negative relationship between MDAecontent with both SOD activity and growth indices of wheat seedlings. Inoculation of wheat seedlings with fungal treatments with higher production of SOD may led to higher resistance and avoidance to higher concentrations of Zn. Overall, the results showed an increase in the tolerance threshold of wheat seedlings to a concentration of 60 mg/L and therefore, more effectiveness of this micronutrient in seeds inoculated with Trichoderma and Aspergillus especially inoculated with Trichoderma longibrachiatum. به‌منظور بررسی تأثیر پیش‌تیمار زیستی بذر گندم با قارچ‌های تریکودرما و آسپرژیلوس همراه با سولفات روی بر بهبود شاخص‌های جوانه‌زنی و میزان آستانه تحمل گیاهچه‌ها به عنصر روی، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل شش سطح عنصر روی (صفر، 6/0، 6، 60، 300 و 600 میلی‌گرم در لیتر) و چهار تیمار قارچی (عدم تلقیح و تلقیح قارچ‏های Trichoderma harzianum، Trichoderma longibrachiatum و Aspergillus niger) بود. نتایج نشان داد که تیمارهای قارچی سبب افزایش قابل‌ملاحظه در فعالیت آنزیم ‌آنتیاکسیدانی سوپراکسیددیسموتاز ساقه‌چه شدند. از طرفی بر اساس نتایج بهدست آمده همزیستی گیاهچه‌های گندم با قارچ‌های تریکودرما و به ویژه قارچ آسپرژیلوس موجب کاهش میزان پراکسیداسیون لیپیدی غشاء در تمامی سطوح کاربردی عنصر روی گردید. همچنین بیش‌ترین محتوای پرولین در بالاترین سطح عنصر روی در گیاهچه‌های گندم تلقیح‌با قارچ T. harzianum (افزایش چهار برابری نسبت به شاهد) و در سایر سطوح عنصر روی در گیاهچه‌های تلقیح شده با قارچ آسپرژیلوس مشاهده شد. از طرفی، نتایج بیانگر رابطه منفی بین محتوای مالون‌دی‌آلدئید با فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز و شاخص‌های رشدی گیاهچه گندم بود. در مجموع، نتایج بیانگر افزایش توان کودپذیری گیاهچه‌های گندم تا غلظت 60 میلی‌گرم در لیتر از عنصر و در نتیجه اثربخشی بهتر عنصر روی در گیاهان تلقیحشده با قارچ‌های تریکودرما و آسپرژیلوس بهویژه در تلقیح با قارچT. Longibrachiatum بود.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6159_c42358f074ebe83ef35fefa53ecc785d.pdf

دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 Key to some Brassicaceae (Crucifreae) taxa based on fruit and seed morpho-biometery کلید بعضی از تاکسون‌های خانوادۀ کلم (Brassicaceae=Cruciferae) بر اساس مورفوبیومتری میوه و بذر 19 40 6161 10.22124/jms.2022.6161 FA بتول بهرامی عراقی پژوهشگر پسادکترا، دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، ص-پ 879-کد پستی 3815688349، اراک-ایران میترا نوری استاد. گروه زیست‌شناسی، دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، ص-پ 879-کد پستی 3815688349، اراک-ایران Journal Article 2021 10 08 Brassicaceae (Cruciferae) with more than 3660 species in the world and about 900 species in Irano-Turanian region having the highest diversity, includes annual, biennial, perennial herbs or shrubs. The family members are mainly distributed on the earth land surface exceptional Antarctica and tropics. Despite having silique fruit, they have many variations in exo-morphology and other properties of fruits and seeds that are important in their diagnosis and identification. Studies of these characters can revealed the relationship between taxa and used for their taxonomy. In addition, the identification of seeds and fruits is important in agriculture, food industry and weed control. Thirty two quantitative and qualitative fruit and seed characters of 24 collected wild Brassicaceae taxa from the central Iran in Irano-Touranian region were examined using ruler, digital calipers, millimeter paper, graticule and a monitoring zoom binocular light microscope. Obtained data were recorded and then a key was prepared based on the studied Brassicaceae fruit and seed morpho-biometric. Results showed morpho-biometrical studies of siliques and seeds of Irano-Touranian Brassicaceae members may support identification of the family taxa. کلمسانان یا شب بوییان (Brassicaceae=Cruciferae) با بیش از 3660 گونه در دنیا و حدود 900 گونه در ناحیة ایرانو-تورانی دارای بیش ترین تنوع، شامل گیاهان علفی یکساله، دوساله، چندساله و یا درختچهای هستند. تاکسونهای این خانواده، علیرغم داشتن میوۀ خورجین، دارای تنوع بسیاری در مورفولوژی و سایر ویژگی های میوه و بذر خود هستند که در تشخیص و شناسایی آنها اهمیت دارد. مطالعۀ این ویژگیها روابط بین تاکسونها را نشان میدهد و در تاکسونومی آنها کاربرد دارد. به علاوه شناسایی بذر و میوه در کشاورزی، صنایع غذایی و مبارزه با علفهای هرز نیز اهمیت دارد. سی و دو صفت کمی و کیفی بذر و میوه از 24 تاکسون وحشی جمعآوری شده از منطقۀ مرکزی ایران واقع در ناحیۀ ایرانو-تورانی با استفاده از خطکش، کولیس دیجیتال، کاغذ میلیمتری، گراتیکیول و میکروسکوپ نوری مانیتوریگ و بینوکولار بررسی شدند. دادههای بهدست آمده ثبت شدند و سپس یک کلید شناسایی بر اساس مطالعات مورفوبیومتری میوه و بذر کلمسانان تهیه گردید. نتایج مطالعات مورفوبیومتری خورجین و بذر تاکسونهای این خانواده نشان داد که تنوعپذیری و ثبات برخی از صفات میوه و بذر، در شناسایی و تاکسونومی آنها اهمیت داشته و اطلاعات ارزشمندی دربارۀ طبقهبندی تکاملی آنها ارائه می کند.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6161_f6f57194c0f9bac3c9d3c77369071768.pdf

دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 The effect of priming with Ellagic acid on the seed reserves mobilization and the growth of soybean seedlings under accelerated aging اثر پرایمینگ بذر با اسید الاژیک بر پویایی ذخایر بذر و رشد گیاهچه سویا در شرایط پیری تسریع شده 41 65 6162 10.22124/jms.2022.6162 FA صفیه عرب دانشجوی دکتری زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران مهدی برادران فیروزآبادی دانشیار زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران احمد غلامی دانشیار زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران مصطفی حیدری دانشیار زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران Journal Article 2021 12 05 In order to investigate the effect of ellagic acid on the growth of seedling and the qualities of soybean in accelerated aging conditions, a pilot was designed in 2019 in the research laboratory of the Shahrood University of Technology. The treatments included aging seed in two levels (unaged seeds and aged seeds) and priming at seven levels (control, distilled water, 25, 75, 50, 100, 125 mg/L with ellagic acid). A pilot study as a factorial experiment with a completely random-base design (CRD) in three replications was carried out under a germinator environment in accordance with standards. To prepare aged seeds in the laboratory, the seeds were incubated at 41°C and 95% relative humidity for 72 hours. Seed priming was soaking with ellagic acid for 6 hours in accordance with the principles of seed aeration. The aging reduced Vigor Index, Allometric Growth Ratio and Seed Reserves Use Rate. The increasing of the malondialdehyde had a negative effect on germination percentage through the influence of Vigor Index and α-amylase activity enzyme. The application of ellagic acid increased the germination percentage in unaged seeds and aged seeds through increasing the activity of α-amylase activity enzyme. The priming of seeds with ellagic acid reduced the malondialdehyde and electrical conductivity. Based on the results of research, the application of 50 mg/L of ellagic acid can be introduced as the best concentration of this material. It can also be suggested that the use of ellagic acid as a seed priming improves the effects of seed aging on soybeans. جهت بررسی تأثیر اسید الاژیک بر رشد گیاهچه و صفات مربوط به جوانهزنی سویا در شرایط معمول و فرسودگی، آزمایشی در سال 1398 در آزمایشگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود طراحی و اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل فرسودگی بذر در دو سطح (بذور بدون فرسودگی و بذور فرسوده) و پرایمینگ در هفت سطح (بدون پرایمینگ (شاهد)، آب مقطر (هیدروپرایمینگ)، اسموپرایمینگ با 25، 50، 75، 100 و 125 میلیگرم در لیتر اسید الاژیک) بود. آزمایش در قالب فاکتوریل با طرح پایه کاملاً تصادفی در سه تکرار در محیط ژرمیناتور با رعایت استانداردهای موجود انجام شد. بذور با قرار گرفتن در دمای 41 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 95 درصد بهمدت 72 ساعت فرسوده شدند. پرایمینگ بذور با اسید الاژیک با رعایت اصول هوادهی بذر به مدت 6 ساعت انجام شد. در شرایط فرسودگی صفاتی از قبیل شاخص بنیه بذر، نسبت رشد آلومتریک و مقدار استفاده از ذخایر بذر کاهش یافت. افزایش محتوای مالوندیآلدئید از طریق تأثیر بر شاخص بنیه بذر و فعالیت آنزیم آلفا آمیلاز بر درصد جوانهزنی تأثیر منفی نشان داد. کاربرد اسید الاژیک از طریق افزایش دادن فعالیت آنزیم آلفا آمیلاز موجب افزایش درصد جوانهزنی در بذور بدون فرسودگی و فرسوده گردید. پرایمینگ بذور با اسید الاژیک موجب کاهش محتوای مالوندیآلدئید و هدایت الکتریکی در بذور شد. بر اساس نتایج پژوهش انجام شده میتوان کاربرد 50 میلیگرم در لیتر اسید الاژیک را بهعنوان بهترین غلظت مورد استفاده این ماده معرفی کرد. همچنین میتوان پیشنهاد نمود که اسید الاژیک موجب بهبود صفات فیزیولوژیک در بذور فرسوده شده سویا میگردد.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6162_71f31d50950c23ddc1780c21797a81d0.pdf

دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 Effect of seed inoculation with Mycorrhiza fungi and leaf application of amino acid on some qualitative and herbaceous properties of pot marigold اثر تلقیح بذر با قارچ مایکوریزا و کاربرد برگی اسید آمینه بر برخی ویژگی‌های کیفی و سبزینه‌ای گیاه دارویی همیشه‌بهار 57 71 6164 10.22124/jms.2022.6164 FA مهدی طاهری اصغری استاد یار، گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2021 12 01 In order to investigate the Effect of Mycorrhiza fungi and leaf application of amino acid on some quantitative and herbaceous properties of Calendula officinalis L., a factorial layout has been conducted, based on a randomized complete block design with three replications at the field of the research farm of Islamic Azad University, Takestan Branch during 2017-2018 and 2018-2019 years. Experimental factors included three species of mycorrhiza fungi (control, Glomus mosseae, G. etunicatum and G. intraradices) and Soren amino acid levels included no foliar application and foliar application in two stages of stem and flowering. The results showed that the content of chlorophyll a, chlorophyll b and total chlorophyll was maximum when the seeds were inoculated with G. mosseae and showed an increase of 36, 18 and 30% compared to the control, respectively. Foliar application of amino acid caused 6% increase in chlorophyll index and the use of G. mosseae increased this trait by 33%, which indicates a greater effect of mycorrhiza than foliar application of amino acid in increasing this index. Inoculation with mycorrhiza had a positive effect on the carotenoid content of leaves and flowers, so that inoculation of seeds with G. mosseae increased the carotenoid content of leaves and flowers by 21 and 25%, respectively, compared to the control. Foliar application of amino acid and G. etunicatum application caused 13 and 24% increase in flower flavonoids, respectively. The results indicated that the application of mycorrhiza is able to increase the herbaceous properties of Calendula officinalis to increase the growth and production of more secondary metabolites and the presence of amino acids can be effective in meeting the needs of the plant. بهمنظور بررسی کاربرد قارچ مایکوریزا و محلولپاشی اسیدهای آمینه بر ویژگیهای کیفی گیاه دارویی همیشهبهار (Calendula officinalis L.) آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار، طی سالهای زراعی 99-1398 و 98- 1397 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان اجرا شد. عوامل آزمایشی شامل سه گونه قارچ مایکوریزا (شاهد، Glomus mosseae، G. etunicatum و G. intraradices) و سطوح کود اسید آمینه سورن شامل بدون محلولپاشی و محلولپاشی در دو مرحله ساقهدهی و گلدهی بود. نتایج نشان داد که محتوای کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل زمانی که بذرها با قارچ G. mosseae تلقیح شدند، بیشینه بود و نسبت به شاهد به ترتیب افزایش 36، 18 و 30 درصدی را نشان داد. محلولپاشی اسید آمینه، افزایش شش درصدی شاخص کلروفیل را باعث شد و کاربرد G. mosseae باعث افزایش 33 درصدی این صفت شد که بیانکننده تاثیر بیشتر قارچ مایکوریزا نسبت به کاربرد برگی اسیدآمینه در افزایش این شاخص است. تلقیح با مایکوریزا اثر مثبتی بر محتوای کاروتنوئید برگ و گل داشت بهطوریکه تلقیح بذر با قارچ G. mosseae محتوای کاروتنوئید برگ و گل را نسبت به شاهد، بهترتیب 21 و 25 درصد افزایش داد. محلولپاشی اسید آمینه و تلقیح بذر با قارچ مایکوریزا گونهی G. etunicatum بهترتیب 13 و 24 درصد افزایش در محتوای فلاونوئید گل را باعث شدند. نتایج بیانگر این است که کاربرد مایکوریزا قادر به افزایش سبزینه گیاه دارویی همیشهبهار در جهت افزایش رشد و تولید بیشتر متابولیتهای ثانویه بوده و حضور اسید آمینه میتواند در تکمیل نیاز گیاه موثر باشد.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6164_66acc58a7cb0236d43f991077bf9c7f6.pdf

دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 The effect of drought and salinity stresses on germination and physiological characteristics of goji berry (Lycium barbarum) تاثیر تنش‌های خشکی و شوری بر ویژگی‌های جوانه‌زنی و فیزیولوژیک گیاهچه گوجی‌بری (Lycium barbarum) 73 83 6165 10.22124/jms.2022.6165 FA سجاد نامداری دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان روح الله مرادی دانشیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان مهدی نقی زاده استادیار گروه تولیدات گیاهی، مرکز آموزش عالی کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان امین پسندی پور گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2021 10 28 This study was done to investigate the germination response of goji berry to salinity, drought and salinity-drought stress. For this purpose, a factorial experiment based on completely randomized design in the research laboratory of Bradsir Agricultural Excellence Training Center in 2021 was conducted. In this research, goji berry responses were examined to four levels of polyethylene glycol 6000 to create drought stress (0, -2, -4 and -8 bar) and four levels of sodium chloride to create salinity stress (0, -2, -4 and -8 bar) in the germination stage. The results showed that with decreasing osmotic potential in drought and salinity stresses, germination percentage and germination rate, seedling dry weight and relative water content decreased but relative electrolyte leakage and proline content increased. In general, goji berry seeds withstood drought stress conditions better than salinity stress in terms of germination components, so that in the osmotic potential of -8 bar salinity stress, goji berry seeds were not able to germinate and did not produce any shoots and roots. In osmotic potential of -2 bar, germination rate and relative water content in drought stress decreased by 4.56% and 0.47%, respectively, and in salinity stress decreased by 30.18% and 18.24%, respectively, but relative electrolyte leakage increased in drought and salinity stress by 0.57% and 10.89%, respectively. این تحقیق بهمنظور بررسی پاسخ جوانهزنی گیاه گوجیبری به تنشهای شوری، خشکی و تنش همزمان شوری-خشکی انجام شد. بدین منظور آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه تحقیقاتی مرکز آموزش عالی کشاورزی شهرستان بردسیر در سال 1399 اجرا شد. در این مطالعه واکنش گیاه گوجیبری به چهار سطح پلی اتیلن گلایکول 6000 بهمنظور ایجاد تنش خشکی (صفر، 2-، 4- و 8- بار) و چهار سطح نمک کلرید سدیم به منظور ایجاد تنش شوری (صفر، 2-، 4- و 8- بار) در مرحله جوانهزنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با کاهش پتانسیل اسمزی در هر دو تنش خشکی و شوری درصد و سرعت جوانهزنی، وزن خشک گیاهچه و محتوای رطوبت نسبی کاهش نشان داد، اما نشت الکترولیت نسبی و محتوای پرولین افزایش یافت. بذور گوجیبری از لحاظ مولفههای جوانهزنی شرایط تنش خشکی را بهتر از تنش شوری تحمل کردند، بهطوری که در پتانسیل اسمزی 8- بار تنش شوری بذور گوجیبری قادر به جوانهزنی نبوده و ساقهچه و ریشهچهای تولید نکردند. در پتانسیل اسمزی 2- بار سرعت جوانهزنی و محتوای رطوبت نسبی در تنش خشکی بهترتیب 56/4 درصد و 47/0 درصد و در تنش شوری 18/30 درصد و 24/18 درصد کاهش، اما نشت الکترولیت نسبی در تنش خشکی بهمیزان 57/0 درصد و در تنش شوری 89/10 درصد افزایش یافت.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6165_b63ecb5dd49c6ab242e92ebde32db9fa.pdf

دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 Seed inoculation with Growth Promoting Bacteria on the improvement of quantitative and qualitative traits of two corn cultivar تلقیح بذر با باکتری های محرک رشد بر بهبود صفات کمی و کیفی دو رقم ذرت 85 91 6166 10.22124/jms.2022.6166 FA ریحانه پردل مدیر تجاری تولید بذر سبزیجات، ملبورن، استرالیا Journal Article 2022 04 28 The effect of Plant Growth Promoting Rhizobacteria on quantitative and qualitative growth of two maize cultivars was investigated in a growth chamber experiment at agriculture college of the university of Guilan. This research was arranged in a factorial experiment based on completely randomized design with three replications. In this experiment, two factors were evaluated: cultivar (S.C. 704, 647) and 11 levels of seed inoculation with PGPB (seed uninoculation and without fertilizer, seed uninoculation and super phosphate triple fertilizer, Pseudomonas fluorescens strain 168 + Pseudomonas fluorescens strain 41+ Aztobacter chroococcum + Azospirillum sp., Pseudomonas fluorescens strain 168 + Aztobacter chroococcum + Azospirillum sp., Pseudomonas fluorescens strain 41 + Aztobacter chroococcum + Azospirillum sp., Azotobacter chroococcum + Azospirillum sp., Pseudomonas fluorescens strain 168 + Pseudomonas fluorescens strain 41, Pseudomonas fluorescens strain 41, Pseudomonas fluorescens strain 168, Azospirillum sp., Azotobacter chroococcum). Seed inoculation with PGPB positively affected plant growth and P adsorption. In all of investigated characteristics (except soil P), chemical fertilizer treatment was higher than co-inoculated treatments, but this difference was not significant. Therefore it could be stated, these microorganisms need more time to fix and establishing themselves in soil. The present finding showed that there is a linear relationship between plant phosphorus and its dry weight, therefore phosphate-solubilizing microorganisms can interact positively in promoting plant growth, nutrient uptake especially P of maize plants, root colonization percentage increasing and consequently, plant dry weight increasing. اثر ریزجانداران محرک رشد گیاه بر رشد کمی و کیفی دو رقم ذرتZea mays L. در یک آزمایش گلخانه ای در دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان مورد بررسی قرار گرفت. این تحقیق به صورت طرح فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار اجرا گردید. تیمار رقم سینگل کراس 704 و 647 و تیمارهای کود فسفره در 11 سطح شامل بدون کود، کود سوپر فسفات تریپل، ازتوباکتر سویه 5، آزوسپریلیوم سویه Of، ازتوباکتر سویه 5+آزوسپریلیوم سویه Of، سودوموناس سویه 41، سودوموناس سویه 41+ ازتوباکتر سویه 5+آزوسپریلیوم سویه Of، سودوموناس سویه 168، سودوموناس سویه 168+ ازتوباکتر سویه 5+آزوسپریلیوم سویه Of، سودوموناس سویه 168+ سودوموناس سویه 41، سودوموناس سویه 168+ سودوموناس سویه 41+ازتوباکتر سویه 5+آزوسپریلیوم سویهOf در نظر گرفته شدند. تأثیر مثبت این ریزجانداران بر رشد گیاه و جذب فسفر مشاهده شد. به طوری که تلقیح بذر با مخلوطی از میکروارگانیسم ها باعث افزایش سطح برگ، وزن خشک گیاه، ارتفاع گیاه، قطر ساقه و میزان فسفر گیاه گردید. در تمامی صفات مورد مطالعه (به جز فسفر در خاک)، تیمار کود شیمیائی دارای بالاترین میزان بود. هر چند صفات مورد بررسی در تیمار مخلوطی از 4 باکتری از تیمار کود شیمیائی پائین تر بود ولی این اختلاف معنی دار نبود. بنابراین می توان چنین بیان کرد که این ریزجانداران به زمان بیشتری برای تثبیت و استقرار در خاک نیاز دارند. یافته های آزمایش نشان داد که بین فسفر گیاه و وزن خشک آن یک رابطه خطی وجود دارد. لذا ریزجانداران محرک رشد گیاه می توانند منجر به افزایش رشد و جذب فسفر در ذرت شوند که این امر منجر به افزایش وزن خشک گیاه می گردد.

https://jms.guilan.ac.ir/article_6166_1b7e77b413694e53fc90b7a58015e5f7.pdf