دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 9 3 2022 11 22 The effect of drought and salinity stresses on germination and physiological characteristics of goji berry (Lycium barbarum) تاثیر تنش‌های خشکی و شوری بر ویژگی‌های جوانه‌زنی و فیزیولوژیک گیاهچه گوجی‌بری (Lycium barbarum) 73 83 6165 10.22124/jms.2022.6165 FA سجاد نامداری دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان روح الله مرادی دانشیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان مهدی نقی زاده استادیار گروه تولیدات گیاهی، مرکز آموزش عالی کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان امین پسندی پور گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2021 10 28 This study was done to investigate the germination response of goji berry to salinity, drought and salinity-drought stress. For this purpose, a factorial experiment based on completely randomized design in the research laboratory of Bradsir Agricultural Excellence Training Center in 2021 was conducted. In this research, goji berry responses were examined to four levels of polyethylene glycol 6000 to create drought stress (0, -2, -4 and -8 bar) and four levels of sodium chloride to create salinity stress (0, -2, -4 and -8 bar) in the germination stage. The results showed that with decreasing osmotic potential in drought and salinity stresses, germination percentage and germination rate, seedling dry weight and relative water content decreased but relative electrolyte leakage and proline content increased. In general, goji berry seeds withstood drought stress conditions better than salinity stress in terms of germination components, so that in the osmotic potential of -8 bar salinity stress, goji berry seeds were not able to germinate and did not produce any shoots and roots. In osmotic potential of -2 bar, germination rate and relative water content in drought stress decreased by 4.56% and 0.47%, respectively, and in salinity stress decreased by 30.18% and 18.24%, respectively, but relative electrolyte leakage increased in drought and salinity stress by 0.57% and 10.89%, respectively. این تحقیق به­منظور بررسی پاسخ جوانه­زنی گیاه گوجی­بری به تنش­های شوری، خشکی و تنش همزمان شوری-خشکی انجام شد. بدین منظور آزمایشی به­صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه تحقیقاتی مرکز آموزش عالی کشاورزی شهرستان بردسیر در سال 1399 اجرا شد. در این مطالعه واکنش گیاه گوجی­بری به چهار سطح پلی اتیلن گلایکول 6000 به­منظور ایجاد تنش خشکی (صفر، 2-، 4- و 8- بار) و چهار سطح نمک کلرید سدیم به منظور ایجاد تنش شوری (صفر، 2-، 4- و 8- بار) در مرحله جوانه­زنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با کاهش پتانسیل اسمزی در هر دو تنش خشکی و شوری درصد و سرعت جوانه­زنی، وزن خشک گیاهچه و محتوای رطوبت نسبی کاهش نشان داد، اما نشت الکترولیت نسبی و محتوای پرولین افزایش یافت. بذور گوجی­بری از لحاظ مولفه­های جوانه­زنی شرایط تنش خشکی را بهتر از تنش شوری تحمل کردند، به­طوری که در پتانسیل اسمزی 8- بار تنش شوری بذور گوجی­بری قادر به جوانه­زنی نبوده و ساقه­چه و ریشه­چه­ای تولید نکردند. در پتانسیل اسمزی 2- بار سرعت جوانه­زنی و محتوای رطوبت نسبی در تنش خشکی به­ترتیب 56/4 درصد و 47/0 درصد و در تنش شوری 18/30 درصد و 24/18 درصد کاهش، اما نشت الکترولیت نسبی در تنش خشکی به­میزان 57/0 درصد و در تنش شوری 89/10 درصد افزایش یافت. https://jms.guilan.ac.ir/article_6165_b63ecb5dd49c6ab242e92ebde32db9fa.pdf