دانشگاه گیلان علوم و تحقیقات بذر ایران 2476-3780 4 3 2017 11 22 The assessment of seed priming effect on quantitative and qualitative yield of different sugar beet cultivars بررسی تأثیر پیش‌تیمار بذر بر عملکرد کمّی و کیفی ارقام مختلف چغندرقند 113 123 2511 10.22124/jms.2017.2511 FA عادل پدرام بخش تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران مهدی تاجبخش استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه داریوش فتح ا... طالقانی هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران مهدی قیاسی استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه Journal Article 2016 10 11 Seed pretreatment (priming) is one of the common methods of water absorption for increase the efficiency of seed in minimizing of adverse effects of water stress that is main obstacle in germination, seedling establishment and achieve to ideal crop yield. To Evaluation the effects of different seed priming treatments on the quantity and quality of two sugar beet cultivars an experiment was carried out as factorial based on The Randomized Complete Block Design (RCBD) with three replications in the Agriculture and Natural Resources Research Center of West Azarbaijan province in 2015. Cultivar factor with 2 levels (Ekbatan and 7233) and seed priming with five levels (including hardening, nano priming and priming with pigeon manure extract, hydropriming and control) were studied. Root yield, plant number, sugar content, K, Na, N, alkalinity, sugar yield, raw juice purity, molasses sugar and dray matter traits were measured and assessed. Analysis of variance results indicated that there is significant difference between different priming levels in terms of root yield, plant number, sugar yield and content, molasses sugar, dry matter and alkalinity traits. The interaction of two studied factors (cultivar×priming) was not significant. Also the results showed the significant effect of the cultivar factor on raw juice purity, molasses sugar and dry matter traits. In general, it can be stated that water used in prime environment can be considered as one of the main reasons for superiority of treatments in terms of final yield. کی از روش‌های رایج آبگیری برای افزایش کارایی بذر در به حداقل رساندن اثرات سوء تنش آبی که مانع اصلی در جوانه‌زنی، استقرار گیاهچه و رسیدن به حد مطلوب عملکرد گیاهان زراعی می‌باشد، پیش‌تیمار کردن بذر (پرایمینگ) است. در این مطالعه به ‌‌منظور بررسی تأثیر فاکتور رقم و روش‌های مختلف پرایمینگ بذر بر عملکرد کمّی و کیفی چغندرقند، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی طی سال زراعی 1394 انجام گرفت. عامل رقم در دو سطح (اکباتان و 7233) و عامل پرایمینگ بذر در پنج سطح (شامل هاردنینگ، پرایمینگ با کود نانو، هیدروپرایمینگ، پرایمینگ با کود کبوتری و بدون پرایمینگ) مطالعه‌ شدند. صفات عملکرد ریشه، تعداد بوته در واحد سطح، درصد قند، سدیم، پتاسیم و نیتروژن، آلکالیته، عملکرد قند، خلوص شربت خام، درصد قند ملاس و مقدار ماده خشک اندازه‌گیری شده و مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس صفات حاکی از آن بود که بین سطوح مختلف پرایمینگ از لحاظ صفات عملکرد ریشه، تعداد بوته، درصد و عملکرد قند، درصد قند ملاس، مقدار ماده خشک و ضریب قلیائیت اختلاف معنی‌دار وجود دارد. اثر متقابل بین دو عامل مورد مطالعه از لحاظ هیچیک از صفات معنی‌دار نبود. همچنین نتایج تأثیر معنی‌دار فاکتور رقم را بر صفات خلوص شربت، درصد قند ملاس و مقدار ماده خشک نشان داد. در کل می‌توان اظهار داشت که آب بکار رفته در محیط پرایم می‌تواند یکی از علل اصلی برتری تیمارها از نظر عملکرد نهایی باشد.

https://jms.guilan.ac.ir/article_2511_cb502fb64618f7c2f57c0d3c87e9d9ba.pdf